Misjonarze PTGA

Eksperyment społeczny, który wywołał burzę: Misjonarze PTGA

Stworzyliśmy kontrowersyjną prowokację, która ujawniła głębokie podziały w polskim społeczeństwie. Nasz film "Nauka mówi jasno! Terapie konwersyjne to oszustwo" wywołał gorącą dyskusję na temat jednego z najbardziej objętych cenzurą tematów - terapii zmiany orientacji seksualnej.

Podwójne lustro: film, który zaskoczył wszystkich

Okazało się, że przygotowaliśmy znacznie bardziej złożony materiał. Film był podzielony na 3 części:

• Najpierw przedstawiliśmy lewicową narrację na 28 tematów związanych z orientacją seksualną
• Następnie te same 28 tematów z perspektywy prawicowej - pokazując alternatywne interpretacje
• Na końcu szczere podsumowanie wyjaśniające cel naszego eksperymentu

Reakcje były skrajne - od zachwytu po oburzenie. Pokazaliśmy, jak łatwo przyjmujemy informacje zgodne z naszymi przekonaniami, bez głębszej refleksji czy weryfikacji.

Trzy etapy eksperymentu

I. Przerysowana fundacja

Rozpoczęliśmy od utworu "CHOROBA NIE WYBIERA"i założenia fikcyjnej fundacji Misjonarze PTGA. Celowo przerysowaliśmy wizerunek, by sprawdzić, kto potraktuje nas poważnie, a kto zobaczy prowokację.

Ku naszemu zaskoczeniu, przez formularz kontaktowy zgłaszały się prawdziwe osoby szukające pomocy. To pokazało nam skalę problemu - są w Polsceludzie, którzy czują się pozostawieni bez wsparcia w swoim konflikcie tożsamościowym.

II. Zwiastun, który miał cel zmylić

2 czerwca wydaliśmy zwiastun sugerujący film demaskujący "szarlatanów". Pokazaliśmy fragmenty z konferencji IFTCC i spotkań terapeutycznych. Stategia zakładała, że ludzie przyjmą to entuzjastycznie, nie weryfikując naszych intencji.

III. Film, który pokazał złożoność problemu

Premiera filmu zaskoczyła wszystkich. Zamiast jednostronnej krytyki, przedstawiliśmy:

• Różne perspektywy naukowe na temat orientacji seksualnej
• Głosy osób, które z własnej woli szukają pomocy w radzeniu sobie ze swoimi skłonnościami
• Problem braku neutralnego wsparcia dla osób w konflikcie między orientacją a światopoglądem

Dogmat w białym fartuchu

Nasz eksperyment ujawnił istotny problem - brak przestrzeni dla neutralnej pomocy. Osoby doświadczające konfliktu między orientacją seksualną a wyznawanym światopoglądem często nie mogą znaleźć profesjonalnego wsparcia. Z jednej strony terapie konwersyjne są zdyskredytowane, z drugiej - standardowe podejście afirmatywne może nie odpowiadać wszystkim potrzebującym.

Badania pokazują, że część osób faktycznie szuka pomocy w życiu zgodnym ze swoimi wartościami religijnymi czy światopoglądowymi. Nie chodzi tu o "leczenie" orientacji, ale o znalezienie sposobu na pogodzenie różnych aspektów tożsamości.

Nasza propozycja: Psycholog orientacji różnicowej

Uznajemy, że osoby cierpiące z powodu konfliktu tożsamościowego potrzebują profesjonalnej pomocy. Jednocześnie zdajemy sobie sprawę z ryzyka dyskryminacji i szkód, jakie mogą wynikać z niewłaściwych interwencji. Dlatego proponujemy nową koncepcję -psychologa orientacji różnicowej.

Taki model pozwoliłby zachować równowagę między dwoma sprzecznymi prawami: autonomią pacjenta a ochroną przed szkodliwymi praktykami. To propozycja dialogu między różnymi podejściami, która stawia dobro osoby potrzebującej pomocy na pierwszym miejscu.

Wnioski z eksperymentu

Misjonarze PTGA pokazali, jak głęboko podzielone jest nasze społeczeństwo w kwestiach orientacji seksualnej i tożsamości. Jednocześnie ujawniliśmy realny problem - brak neutralnej przestrzeni dla osób szukających pomocy w pogodzeniu różnych aspektów swojej tożsamości.

Nasz eksperyment był prowokacją, ale jego cel był poważny - zwrócić uwagę na lukę w systemie wsparcia i zaproponować konstruktywne rozwiązanie. Wierzymy, że dialog jest możliwy, a osoby w kryzysie tożsamościowym zasługują na profesjonalną, etyczną pomoc.

Jednocześnie zależało nam, by pokazać, że nawet najbardziej kontrowersyjny, naładowany emocjami temat da się okiełznać, jeśli świadomie przerysuje się obie skrajności. W ten sposób celowo oddaliśmy głos konserwatystom, a jako twórcy-ateiści nie pozostawiliśmy pola do łatwych oskarżeń o stronniczość. Dawka absurdu rozłożona po równo wyrównuje szanse, rozbraja uprzedzenia i otwiera realną przestrzeń do dialogu. Co ważne, w projekt zaangażowały się też osoby LGBT – śmiały się razem z nami, bo dystans i poczucie humoru potrafią skutecznie przebić mur wzajemnych oskarżeń i ułatwić rozmowę tam, gdzie dotąd rządził tylko krzyk.

„PRZEWODNIK MIŁOŚCI" - drugi utwór projektu